In mei 1948 werd Israel onafhankelijk. Al in september 1949 werd er een wet aangenomen die
elk kind het recht en de plicht gaf om tot zijn achttiende jaar onderwijs te volgen, de
zogenaamde Onderwijswet.
Iedereen die zich de situatie van destijds voor de geest haalt, weet dat de jonge Staat veel
problemen had op te lossen, te weten de traumas van de onafhankelijkheidsoorlog (oorlogsslachtoffers,
gewonden, nabestaanden die meer dan 6.000 doden te betreuren hadden
enzovoort) en de velen die op alijah kwamen, overlevenden van de sjoa (holocaust) uit Europa en
vluchtelingen van de jodenvervolging uit de hele wereld.
Een kleine kern van slechts ongeveer 200.000 pioniers van het eerste uur werkten vastberaden
en onder zeer moeilijke omstandigheden aan de voorwaarden voor het stichten van de nieuwe
staat. In korte tijd probeert de staat Israel met behulp van de Onderwijswet een begin te maken
met het inrichten van het onderwijs.
In de vijftiger jaren woonde de bevolking van Israel immers grotendeels in tenten of
opvangkampen. De leerlingen, jong en oud, gingen naar lessen die vaak in de open lucht gegeven werden.
De omstandigheden waren vaak nog zeer moeilijk, zoals ondervoeding, honger, slechte kleding,
geen behuizing. Men kwam vanwege de Onderwijswet, maar bovenal om een gezamenlijk
nieuwe toekomst op te bouwen.
Het Ministerie van Onderwijs was als een van de eerste ministeries vanaf het begin van de nieuwe staat goed geregeld en deed zijn uiterste best het onderwijs goed op te zetten.
De tora en het onderwijs zijn altijd de peilers geweest van het jodendom geweest. Hierover is een liedje geschreven door Nathan Altherman:
Op zondagmorgen (eerste dag schoolweek)
is het zonlicht goed en lacht,
alle kinderen gaan op stap
naar school.
Van waar wij ook gekomen zijn
naar dit land,
uit alle kelen klinkt een stem,
die het alef-beet leert.
Toentertijd werd beslist dat elk kind recht heeft op gratis onderwijs tot kieta joedbet (einde
middelbare school). Hierdoor heeft ieder kind onderwijs tot minimaal eind middelbare school.
Door deze wet krijgen allen min of meer dezelfde opleiding, in ieder geval dezelfde kansen,
ongeacht afkomst of sociale omstandigheden.
Het doel is om een sterke gemeenschappelijke basis op te bouwen met loyaliteit voor het joodse
volk, het jodendom en de staat Israël.
Met hulp van het ministerie van Onderwijs zijn de volgende punten gerealiseerd:
Het onderwijs is inmiddels volgens speciale systemen opgebouwd. Ook niet-joden bijvoorbeeld krijgen onderwijs op maat. Het orthodoxe onderwijs geeft onderricht volgens aloude tradities aan de orthodoxe joden in Israël, met hetzelfde basispakket, maar bezien vanuit de Tora en de joodse traditie.
Door de doorlopende alijah blijft het probleem actueel en moeten onderwijs en richtlijnen
regelmatig bijgesteld worden. In de jaren zestig kwam er een grote alijah uit Afrika, in de
zeventiger jaren uit Rusland, de tachtiger jaren uit Ethiopië en in de jaren negentig
wederom uit Ethiopië en Rusland.
Het is duidelijk dat de absorptie grote problemen geeft en vooral tijd neemt. Maar desalniettemin
begint er een eenheid te ontstaan, zonder dat iemands achtergrond, afkomst of dergelijke dingen
nog een rol speelt.
Tevens mag niet onderschat worden hoeveel problemen de jonge generatie, de kinderen die op
alijah kwamen, hebben moeten doorstaan.
En ook de geografische ligging van de staat Israël roept natuurlijk veel spanning op, met
zijn Arabische buren, de haat en de oorlogsdreiging.
Daar komt bij dat Israël niet gezegend is met bodemschatten, zodat haar rijkdom moet
komen vanuit een andere hoek, namelijk de mensen.
Vandaar dat er volop geinvesteerd wordt (en inmiddels geoogst !) in het onderwijs, onderricht en
in het intellect van de mensen.
Israël is nu in technologisch opzicht één van de modernste landen in het
Midden-Oosten, zelfs van de wereld.
Op landbouwgebied maakt Israel grote ontwikkelingen door en met behulp van hedendaagse
techniek worden grote vorderingen bereikt.
Zo is bijvoorbeeld de Negev woestijn inmiddels groen geworden met behulp van investering van
kennis en techniek.
Israël heeft één der modernste, sterkste en hoog-technologische legers van
de wereld. Volop wordt geinvesteerd in de ontwikkeling hiervan.
De technologie ontwikkelt zich snel en is één der grootste peilers van Israël
en een belangrijk exportartikel.
Dit alles hebben wij te danken aan het onderwijs op hoog niveau en verplicht ons op dit hoge
niveau door te gaan en onderwijs te bieden aan een ieder, zodat velen een kans hebben op
onderwijs op universitair niveau.
Neem bijvoorbeeld de beroemde universiteit Weizmann in Rehovot, waar vele beroemdheden hun
opleiding hebben genoten. Of de Wingate universiteit, een centrum voor lichamelijke en
medische studies.
Israël wenst als eerste een onderdak te bieden aan het Joodse volk en een veilig en
humanitair leven te waarborgen.
Iedereen is doordrongen van het belang dat de staat Israel een tehuis biedt aan iedere jood uit de
gehele wereld, maar met rechten voor ieder die er woont, joden, christenen, moslims en druzen.
Dit tehuis is gegrondvest op onderwijs, veiligheid en saamhorigheid.
Terug naar index 'Het Beloofde Land'