In de Telegraaf van 19 maart j.l. worden in het artikel 'Omstreden huizenbouw in Jeruzalem begonnen' een aantal rechten en plichten van de beide bij de Oslo-akkoorden betrokken partijen onvoldoende weergegeven.
Ten eerste bepalen de akkoorden uitdrukkelijk dat Israel als enige zeggenschap heeft over
Jeruzalem, totdat de onderhandelingen over de finale status van de stad zijn voltooid. Israel
staat derhalve volledig in zijn recht om daar nieuwe woonwijken te bouwen, van een schending
van de Oslo-akkoorden is geen sprake.
Het is integendeel de Palestijnse Autoriteit die zich herhaaldelijk niet aan deze afspraken over
Jeruzalem heeft gehouden, onder meer door het ontwikkelen van politieke activiteiten vanuit het
Orient House.
Ten tweede gaan de Oslo-akkoorden uit van het principe 'land voor vrede'. Israel heeft inmiddels in aanzienlijke mate land onder controle van de Palestijnse Autoriteit gebracht. In ruil daarvoor heeft de Palestijnse Autoriteit zich verplicht tot vrede; het afzweren van geweld en terreur. Deze bepalingen worden helaas onvoldoende nageleefd, om slechts een aantal van de belangrijkste overtredingen te noemen:
Deze betreurenswaardige schendingen van 'Oslo' zijn de reden dat er sinds Oslo gemiddeld per jaar bijna drie maal zo veel Israelis vermoord zijn als in de jaren ervoor. Vrede voor land is bij de Israëlische bevolking nog een utopie.
Terug naar index ingezonden brieven