By Itamar Marcus & Barbara Crook, Jerusalem Post Op-Ed, June 2, 2004.
Nederlandse vertaling onderaan (translation in Dutch below).
It could have been an invitation to a social event, calling for "all citizens -
women, children and the elderly" to participate. But the venue was anything
but hospitable. The event was dangerous and the consequences deadly.
Two days before four Palestinian civilians were killed and others injured during
the recent fighting in Rafah, the Palestinian Authority called on women, children
and the elderly to stand in front of the IDF bulldozers that were searching for
weapons tunnels between Gaza and Egypt.
The area was infested with terrorists, and was the location of heavy fighting
between the IDF and armed Palestinians. Instead of urging civilians to stay out
of harm's way, the PA intentionally sent them to the front lines of an active war
zone.
In the words of the official Palestinian Authority daily, the call was to create
"an impassable barrier for the occupation bulldozers" and to "prevent their
progress to the Rafah neighborhoods." The principal of a school in Rafah "called
for all the citizens, women, children and elderly to participate" according to the
May 17, Al Ayyam newspaper.
The call was answered. Thousands of civilians marched into the heart of the
battle zone. Tragically, this is not the first time the PA has urged civilians into
combat zones. It is part of a consistent and disturbing pattern. Since the
outbreak of violence in October 2000, the PA has been pushing civilians,
especially children, to leave the safety of their homes and join the fighting.
Children have been enticed into battle through manipulative music videos,
broadcast for hours every day on official PA television, depicting youngsters in
combat as heroes.
One such video, broadcast repeatedly by the PA, shows young boys and girls in
army uniform taking part in a frenzied war dance, along with other scenes of
children participating in the violence at the battlefront. The song accompanying
the visuals is a musical call to arms for the children:
"Oh, young ones: Shake the earth, raise the stones.
"You will not be saved, O Zionist, From the volcano of my county's stones.
"You are the target of my eyes, I will even willingly fall as a shahid [martyr for
Allah]. "Allahu akbar! Oh, young ones!"
Children are directed by Palestinian television to go to the front and "willingly
fall" as martyrs. In this glorification of war for children, even a toddler who can
barely sit up is filmed breaking stones for the older children.
ANOTHER VIDEO, aired repeatedly from 2000 through 2002, instructs very
young children to attack soldiers with stones and tells them about their
supposed strength and invincibility.
"Don't be afraid," a 10-year-old sings to a five-year-old. "The stone in their
hand turns into a rifle."
Every adult knows that stones can't be a match for rifles. But the Palestinian
leadership mesmerizes its children through music and dance, while inculcating
the fanciful notion that "the stone in their hand turns into a rifle," and that they
should therefore be out fighting IDF rifles with their stones.
As they have done repeatedly in the past, the United Nations and world media
have rushed to condemn Israel for the deaths of civilians during Operation
Rainbow. But very few observers have looked beyond these lamentable deaths
to ask the crucial questions: Why are PA leaders sending civilians, especially
children, to the front lines and encouraging them to seek death?
What kind of political leaders send their five-year-olds, their "women, children
and elderly," to the front lines of a war zone?
Yasser Arafat supplied the answer on Palestinian television several years back.
Asked what message he would like to send to Palestinian children, Arafat
answered: "This child, who is grasping the stone, facing the tank, is it not the
greatest message to the world when that hero becomes a shahid? We are proud
of them" (PA TV January 15, 2002).
The PA chairman's explanation that dead children are the greatest message to
the world finally puts PA policy into perspective. Palestinian leaders know that
civilian corpses make powerful images and increase global anti-Israel
sentiments. Dead Palestinian children make the Palestinians look like victims
and create a smoke screen for the PA's terrorism war against Israeli civilians.
Photos of dead Palestinian children are manipulated to balance photos of dead
Israeli civilians killed in pizza shops and on buses, murdered by Palestinian
terrorists.
Simply put, dead Palestinian children create the illusion of moral symmetry. The
saddest part of this twisted value system is how well it is succeeding.
Palestinian civilians continue to flock to the front lines. And, tragically, the
media have fallen for the Arafat trap, enabling the PA to continue its terror war
while the world laments the "cycle of violence."
Arafat's propaganda campaign, built on the corpses of these civilian pawns,
continues to fool even the best-intentioned observers who focus only on who
inadvertently hit the wrong target, not on who deliberately put the target there
in the first place.
Burgerslachtoffers worden opzettelijk gecreëerd
Door Itamar Marcus en Barbara Crook, The Jerusalem Post (vertaald), 2
juni 2004.
Het had een uitnodiging kunnen zijn voor een sociale gebeurtenis, waaraan "alle
burgers - vrouwen, kinderen en grijzaards" kunnen meedoen. Maar de plaats
van samenkomst is alles behalve gastvrij. De gebeurtenis was gevaarlijk en de
consequenties dodelijk.
Twee dagen voordat vier Palestijnse burgers gedood werden en anderen
gewond bij de recente gevechten in Rafach, riep de Palestijnse Autoriteit (PA)
vrouwen, kinderen en bejaarden op om voor bulldozers van het Israelische Leger
te gaan staan, die zochten naar wapens en tunnels die onder de grens tussen
Gaza en Egypte lopen.
Het hele gebied zat vol met terroristen en was het terrein van hevige gevechten
tussen het Israelische Leger en de gewapende Palestijnen. In plaats van de
burgers aan te sporen om zich ver te houden van de gevaarlijk plaatsen, zond
de PA hen met opzet naar de frontlinie's van een actieve oorlogszone.
In de woorden van het officiele dagblad van de PA was de oproep bedoeld om
"een onpasseerbare barriere te vormen voor de bezettende bulldozers" en om
"te voorkomen dat zij de Rafach woonwijken zouden kunnen binnentrekken."
Het hoofd van een school in Rafach "riep alle burgers, vrouwen, kinderen en
bejaarden op om deel te nemen" volgens het Al-Ajjam dagblad.
De oproep werd beantwoord. Duizenden burgers marcheerden in het hart van
de gevechtszone. Tragisch genoeg is dit niet de eerste keer dat de PA burgers
oproept naar de gevechtszone. Het maakt deel uit van een consistent en
verontrustend patroon. Sinds het uitbreken van de gewelddadigheden in oktober
2000 heeft de PA zijn burgers en speciaal de kinderen aangespoord om de
veiligheid van hun huizen te verlaten en deel te nemen aan de gevechten.
Kinderen zijn verleid om aan de strijd deel te nemen door manipulerende
muziek-video's, die urenlang iedere dag door het officiele PA televisiestation
worden uitgezonden, waarin jonge kinderen in de strijd als helden worden
afgebeeld.
Een van deze video's, die regelmatig door de PA vertoond wordt, toont jonge
jongens en meisjes in legeruniform, die deelnemen aan een waanzinnige
oorlogsdans, samen met andere scenes van kinderen die deelnemen aan het
geweld in het strijdperk. Het lied dat de beelden begeleidt is een muzikale
oproep voor de kinderen om ten strijde te trekken.
"O jongeren: Schudt de aarde, verhef te stenen.
"Je zult niet gered worden, O Zionist, van de vulkaan van de stenen van mijn
land. "Jij bent het doel van mijn ogen, ik ben zelfs bereid te vallen als een sjahid
(martelaar voor Allah).
"Allahoe akbar! O, jongeren!"
Kinderen worden door de Palestijnse televisie naar het front gestuurd om
"vrijwillig te vallen", als martelaren. In deze verheerlijking van oorlog voor
kinderen wordt zelfs een baby die nauwelijks rechtop kan zitten gefilmd, die
stenen breekt voor oudere kinderen.
Een andere video die herhaaldelijk vertoond werd tussen 2000 en 2002,
instrueert ieder jong kind om soldaten met stenen aan te vallen en het vertelt
hen over hun veronderstelde kracht en onkwetsbaarheid:
"Wees niet bang," zingt een 10-jarige voor een 5-jarige. "De steen in je hand
verandert in een geweer."
Iedere volwassene weet dat stenen niets kunnen uitrichten tegen geweren.
Maar het Palestijnse leiderschap hypnotiseert zijn kinderen met muziek en dans,
daarmee de fantasie inprentend dat "de steen in je hand verandert in een
geweer," en dat zij daarom de geweren van het Israelische Leger moeten
bestrijden met stenen.
Zoals zij in het verleden regelmatig gedaan hebben, haastten de Verenigde
Naties en de wereldmedia zich om Israel te veroordelen voor de dood van
burgers tijdens Operatie Regenboog. Maar slechts zeer weinig waarnemers
hebben achter deze beklagenswaardige doden gekeken en de beslissende vraag
gesteld:
Waarom zenden PA-leiders burgers en speciaal kinderen naar de
frontlinie's en moedigen zij hen aan om de dood te kiezen?
Wat voor politieke leiders zenden hun vijfjarigen, hun "vrouwen, kinderen
en bejaarden" naar de frontlijn van een oorlogsgebied?
Jasser Arafat gaf enkele jaren geleden het antwoord op de Palestijnse televisie.
Desgevraagd welke boodschap hij aan de Palestijnse kinderen zou willen sturen,
antwoordde Arafat: "Dit kind, dat de steen grijpt, in front van de tank, is dat
niet de grootste boodschap aan de wereld wanneer die held een sjahid wordt?
Wij zijn trots op hen" (PA-TV, 15 januari 2002).
De verklaring van de voorzitter van de PA, dat dode kinderen de beste reclame
vormen aan de wereld, zet de politiek van de PA in zijn juiste perspectief.
Palestijnse leiders weten dat lichamen van burgers een krachtige image vormen
en anti-Israelische sentimenten over de hele wereld oproepen. Dode Palestijnse
kinderen zorgen ervoor dat de Palestijnen lijken op slachtoffers en zij zetten zo
een rookgordijn op voor het de terroristen-oorlog van de PA tegen Israelische
burgers.
Foto's van dode Palestijnse kinderen worden gemanipuleerd als
tegenwicht voor de dode Israelische burgers die in een pizza-winkel en op
autobussen door Palestijnse terroristen vermoord werden.
Het komt er eenvoudig op neer dat de Palestijnse kinderen de illusie moeten
creeren van een morele symmetrie. Het meest trieste van dit verdraaide
waarden-systeem is hoe goed het slaagt. Palestijnse burgers gaan door met als
kudden naar het front te worden gevoerd. En tragisch genoeg zijn de media in
de valstrik van Arafat getrapt, waardoor zij de PA in de gelegenheid stellen door
te gaan met hun terreur-oorlog terwijl de hele wereld jammert over de "cyclus
van geweld".
Arafats propaganda campagne, gebouwd op de lichamen van deze
burger-pionnen kan doorgaan om de best bedoelende waarnemers om de tuin te
leiden, die zich alleen maar concentreren op wie onopzettelijk het verkeerde
doel raakte, en niet wie opzettelijk dat verkeerde doel in het schootsveld
plaatste.
