Brabosh, 19 november 2009.
Van elke euro aan Oxfam gaat meer dan de helft naar de anti-Israel industrie.
Koken kost geld, dat weten ze ook bij de anti-Israel-lobby.
Interessant bericht van onze noorderburen hoe en door wie de anti-Israel
industrie wordt gesubsidieerd. Blijkt dat de Nederlandse afdeling Oxfam Novib,
dat jaarlijks meer dan een half miljoen euro overheidssubsidie incasseert, met
gulle hand meer dan de helft van haar jaarbudget uitdeelt aan organisaties die
van Israelbashen een '[on]eerbaar' beroep maar vooral een zeer lucratieve
business hebben gemaakt.
Het wordt hoog tijd dat de Nederlanders, die bij ons bekend staan om hun
vrijgevigheid als dat nobele menslievende projecten dient, moeten beseffen dat
achter de façade van Oxfam van hulp aan de armoedebestrijding in de wereld,
meer dan de helft van hun donaties worden besteed aan organisaties die de
vernietiging van Israël propageren ipv de hongerende bevolking van zeg maar
Darfoer te helpen.
Het kan nooit de bedoeling zijn geweest dat ontwikkelingsgelden op deze
manier wordt misbruikt en alzo haar doel mijlenver ver voorbij schiet. De
Nederlandse Ratna Pelle op haar blog: "Het is misschien een nog grotere
schande dat ondanks herhaalde berichten hierover de regering er niks aan doet.
Zo neemt het draagvlak voor ontwikkelingshulp af, terwijl die nuttig en
noodzakelijk is."
U moet het zich ook wel eens afgevraagd hebben: hoe komen die boze
Arafatsjaaltjes toch aan het geld om de onophoudelijke stroom van 'debatten',
demonstraties, websites, folders en wat dies meer zij te financieren? Stoppen
de Saoedies ze zo nu en dan wat zakgeld toe? De Iranezen anders? Betalen de
boze jongens en meisjes het zelf (ha! as if..)? Nee, niets van dit alles. U, de
belastingbetaler betaalt voor al dit moois!
Geld dat bedoeld is voor armoedebestrijding gaat, via Oxfam Novib (509 miljoen
euro subsidie deze kabinetsperiode), na wat met potjes geschoven te hebben,
naar allerlei anti-Israel-propaganda in Nederland. Formeel heeft Oxfam uiteraard
tot doel om armoede te bestrijden, maar in de praktijk heeft het een politieke
agenda waar de meeste Nederlanders geen weet van hebben. Wanneer men
moet kiezen tussen het inenten van 100.000 Afrikaanse kinderen tegen de
mazelen of het vervelen van Nederlanders met gekleurde (non-)informatie maakt
men een zuiver politieke keuze. Naast de inmiddels bij de vaste DDS-lezer
bekende anti-'racisme' agenda, heeft men namelijk ook een anti-Israel agenda.
Bovendien heeft men een socialistische, politiek-islamitische en een
imperialistische agenda, maar daarover wellicht een andere keer meer.
Op 21 mei 2008 gingen Andries van Agt (die overigens plaats heeft in een
dekmantelorganisatie van de Internationale Socialisten: Stichting Stop de
Bezetting) en de schrijver van het boek 'The Holocaust Industry' Norman
Finkelstein met elkaar in 'debat'. Een 'debat' tussen twee gelijkgestemden,
twee 'Israel-criticasters' (om het eens vriendelijk te verwoorden). Zo ziet Oxfam
het graag: ze belonen het met 1.035 euro. De Internationale Socialisten (IS) zien
dit zo ook graag, en zo mocht Finkelstein ook, op kosten van de Universiteit van
Amsterdam (UvA), met de grote vriendin van Hamas Miriyam Aouragh (lid van
de Round Table van Oxfam) in 'debat'.
De Internationale Socialisten worden overigens door Paul Aarts keurig bedankt
(@00:30) voor het binnenhalen van Finkelstein. De UvA - of op zijn minst Aarts
(bestuurslid Nederlands Instituut Palestina/Israel (NIPI) en present in het
vriendenboekje van Rene Danen c.s.) - is sowieso goed bevriend met de IS,
zoals ook blijkt uit de anti-Wilders bijeenkomst die in de UvA georganiseerd
mocht worden door de IS. Voor de mensen die onbekend zijn met het IS-clubje:
zie het dossier van Carel Brendel of, voor een zeer beknopte samenvatting, deze
afbeelding (alleen op werkelijke grootte leesbaar). Aarts was overigens ook een
van de vier 'wetenschappers' die Ramadan naar de UvA wilden halen.
We blijven nog even bij Aarts en zijn NIPI. Deze club heeft namelijk vaker
subsidies van Oxfam mogen ontvangen. Zo kreeg men 8.500 euro om de door
het ontbreken van de "de Palestijnse visie 'eenzijdige' beeldvorming" te
herstellen. Dat lang niet iedereen de beeldvorming eenzijdig vindt, althans niet
eenzijdig in het nadeel van de Palestijnen, vond Oxfam kennelijk niet zo
relevant. Althans, een subsidie aan bijvoorbeeld de Israel Facts Monitorgroup
heb ik niet kunnen ontdekken.
Naar het Nederlands Palestina Komitee (NPK) ging 21.319 euro. Doel van de
subsidie was om alle activiteiten van het NPK te financieren: de demonstraties,
de folders, het lobbywerk, zelfs de website werd door Oxfam betaald. Eerder
kreeg deze club al 11.280 euro om 'empathie' onder de Nederlandse bevolking
te krijgen voor de Palestijnen. Overigens kreeg deze club ook nog eens 5.000
euro toegestopt door Cordaid (437.059.720 subsidie deze kabinetsperiode) om
meer aandacht voor 'de langste bezetting ter wereld' te vragen.
Dan Een Ander Joods Geluid (EAJG), Carel Brendel besteedde hier eerder al
aandacht aan. EAJG heeft in 2008 50.000 euro mogen ontvangen, nadat men
eerder dat jaar al 10.000 euro had gecasht. Zestigduizend euro bedoeld voor de
EAJG-propaganda - leest u zelf de 'project'omschrijvingen maar.
Aan FAST en Stichting De Balie, werd 25.000 euro besteed om 'zichtbaar [te]
maken hoe ruimtelijke ordening gebruikt wordt als politiek instrument in Israel',
want dat leidt tot 'apartheid'.
Enzovoorts. Ja, de lijst kan nog veel langer worden. Onder andere de eerder op
dit weblog al gemelde subsidies ter hoogte van 15.000 euro voor Gretta's Stop
de Bezetting en 10.000 euro voor Stop de Oorlog. Het altijd objectieve UCP
kreeg in 2008 120.000 euro (zie Jaarverslag 2008) voor Nederlandse
activiteiten onder het kopje 'conflictpreventie'. Een deel van de inkomsten van
UCP gaat overigens direct door naar Stop de Bezetting (dat wordt voorgezeten
door de antisemiet Gretta Duisenberg). UCP kreeg in alle voorgaande jaren ook
al geld van Oxfam, maar toen werd de exacte grootte van het subsidiebedrag
nooit gespecificeerd.
In totaal ging dus minstens 272.134 euro van Oxfam naar de Nederlandse
afdeling van de anti-Israel-industrie (dit bedrag is een absoluut minimum, Oxfam
is alles behalve transparant over de wijze waarop ze hun geld besteden, het
werkelijke bedrag is waarschijnlijk eerder een veelvoud van het hier vermelde
bedrag). Al deze bestedingen hebben, los van het waardeoordeel over de
gesubsidieerde organisaties, niets van doen met armoedebestrijding.
Terwijl Oxfam deze anti-Israel-industrie financiert, sterven er per jaar 197.000
kinderen aan mazelen, dat zijn bijna 540 doden per dag, 22 per uur. Een prikje
tegen dit virus kost slechts 2 euro en 65 eurocent. Voor het bedrag dat Oxfam
aan de anti-Israel-industrie besteedde, hadden meer dan 100.000 Afrikaanse
kinderen ingeent kunnen worden.
Maar ja, keuzes.
